Thread Rating:
  • 0 Vote(s) - 0 Average
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Yusuf Ziya Arpacık
#1
Yusuf Ziya Arpacık ( 01.05.1958) Yusuf Ziya ARPACIK

1 Mayıs 1958 yılında Erzurum'da dünyaya geldi. Çocukluk yılları zor tabiat şartlarıyla mücadele içerisinde geçti. Gençlik döneminde ise, 1980 öncesindeki fırtınalı savaş günlerinin tam orta yerinde bulmuştu kendisini. İstanbul Üniversitesi’nde Tarih ilmi tahsil ederken, 13 Şubat 1978’de hapse düştü. Sür-günden sürgüne yollandığı zindanlardan defalarca kaçmaya teşebbüs etmesine rağmen, Sağmalcılar ve Yozgat cezaevinden olmak üzere iki sefer firara
muvaffak oldu...

Tamamı yaklaşık on yıl olan hapis hayatının yarısını hücrelerde geçirmek zorunda bırakılmış, kitaplar vasıtasıyla kendi kendine yabancı dil öğrenirken, cezaevlerindeki ecnebi tutuklularla bu lisanların pratiğini yapabilmiştir. Hapishaneden çıkınca da 'nerede kalmıştık?' diyerek dış dünyadaki mücadelesine kaldığı yerden tekrar başlayıp, 1992 yılında Karabağ savaşında kardeşlerine yardım için Kafkaslar’a, 2003 işgaline karşı Kerkük’e koşmuş ve devamı itibarı ile birçok ülkede Türk düşmanlarına karşı 'fiziki etkinlikler’' örgütlemiş ve kendisi de faal olarak katılmıştır. Bu arada çıkan öğrenci affından faydalanarak devam ettiği üniversiteden, 27 sene sonra da olsa tahsilini tamamlayarak diplomasını alabilmiştir.

Evli ve üç evlat babası olan yazar İngilizce, Arapça, Farsça ve Rusça bilmektedir.


Başlıca eserleri;

BAŞEĞMEDİLER
YOLBAŞI
KAN FIRTINASI
GÜN DOĞARKEN
OSMAN BATUR


*****

BAŞEĞMEDİLER

DERT SOFRASINDAN BAL YEDİLER, BAŞ VERDİLER, BAŞ EĞMEDİLER...

"İşte Gardiyan Muzo’nun cevabıyla beraber bana uzattığı bu alev alev yanan gazete kağıdı, hayatımın her noktasına ışık tutacak bir enerji kaynağı olmuştu sanki. Ben hücrede özgür, gardiyan dışarda esirdi. O dışarda korkudan titrerken, ben içerde zafer kazanmış orduların mağrur askeri gibi bir ileri, bir geri yürüyordum. Meşale gibi tuttuğum gazete kağıdı yanarak, ateşi elime dayanmıştı. Kalan parçayı bir hamlede hücre kapısından dışarıya fırlattım.

Artık özgürdüm. Esaret bedende değil, ruhta yaşanırdı. Dışarıda dolaşan milyonlarca esiri düşündüm. Kimi akşam sofrasına koyacağı bir rakı şişesinin, kimi bir çift yeşil gözün, kimi de bir arabanın. Maddeye esir olmuş ruh mahkûmları için yandı yüreğim. Acıdım... Onlar için duyduğum endişe bütün duygularımı bastırdı. Çıkış yolu bulunmayan bir esaret halkası kuşatmıştı insanoğlunu. Özgür esirler... Kafamda kıvılcım gibi çakan kavramlar mana itibarı ile yine allak bullak olmuştu."

*****

YOLBAŞI

Irak Gerçeği ve Türkmenler’in Direniş Öyküsü

"Irak’ın geçmişinde çok büyük bir etkinliğe sahip olan Türkmenler bugün itibarıyla bölgede yok sayılmaya başlanmıştır. Irak yeniden yapılandırılırken ülkenin aslî unsuru olan Türkmen varlığının dışlanması mutlaka yeni problemleri beraberinde getirecek ve bu ‘oldu-bitti’ mantığı içerisinde siyaset üretenler mutlaka hüsrana uğrayacaklardır.

Yıllar boyu zulüm yurdunda yaşayan Türkmenler yine uyutulmuşluğun ve unutulmuşluğun verdiği yeni acılar içerisinde kendi kaderleriyle baş başa kaldılar. Tam bu çaresizlik anında:

-Yalnız değilsiniz, diye haykıran bir fedaî ordusu boy verdi Türkmen topraklarında.

Ülkücü Hareket diğer Türk yurtlarında olduğu gibi, çarenin tükendiği noktada esrarlı duruşuyla yine var olmuştu."

*****

KAN FIRTINASI

AZERBAYCAN TÜRKLERİNİN SOYLU DURUŞU VE BARIŞ TAHRİPÇİSİ ERMENİLER

"Orta sayfalarına kadar geldiğim kitabı kapatarak koltuk arkasındaki cebe yavaşca yerleştirdim. Uçakta boş yer yoktu. 30 Eylül 1991’de bağımsızlığını ilan eden ve emekleyen bir bebek devlet konumunda olan Azerbaycan’a seyahat eden bu insanları oldukça merak ediyordum. Yolculara bir göz attım. Herkes ayrı bir gaye ile aynı hedefe doğru hızla yol alıyordu.

Kimi cebine yüz dolar koymuş ve süslü elbiseler giyerek kuşanmış, işadamı edasıyla oraları çarpmaya gidiyor, kimi şarap ve rakı tüketimi için soydaşlarına yardım amacıyla, kimi de cinsel bereket tarlası olarak gördükleri sahada pratik yapabilmek gayesi ile yola çıkmışlardı. Düşmanlarının kanlı saldırıları yetmiyormuş gibi bir de öz ağabeylerinden ‘örtülü darbe’ yemeye hazırlanan Azerbaycan Türkleri, bu sosyal mikroplar karşısında nasıl direneceklerdi acaba?.."

*****

GÜN DOĞARKEN

ALTAYLAR'DAN TUNA'YA TÜRK'ÜN AYAK İZLERİ

"-Sevgili Bozkurtlar, Uç Beyleri! Gazidervişlerim! Babur kimdir? Bir okuyun, araştırın. Türk’ün azmi, güç ve iradesi onun şahsında nasıl tecelli etmiş bir bakın. Yılgınlık ve yorgunluk tanımayan kanaat önderlerinin zor günlerde buhrandan sıyrılarak ne büyük destanlar yazdıklarına ve bir millete nasıl can suyu verip ayağa kaldırdıklarına yakından şahit olun. Bunalım dönemlerinde ortaya çıkıp kuvvetli bir meşale gibi ışık saçarak milletimizin yolunu aydınlatan şahsiyetleri çok iyi tanıyın. Yunus’tan, Mevlana’dan karasevdaları, Yavuz’dan deli kavgaları öğrenin.

1969 kışında buz kesen Erzurum ayazını iliklerimize kadar sarsılarak hissediyoruz. ‘Genç Ülkücüler Teşkilatı’ adı altında faaliyet gösteren ve odun-kömür yokluğundan dolayı sobası yanmayan Ocak’ta, 50 kişi kadar oldukça heyecanlı bir dinleyici topluluğu var. Hem soğuk hava hem de konuşmacının her bir kelimesi âdeta top patlaması gibi duvarda yankılanan sert sözleri, salonu yerinden oynatıyor. Herkes bu müthiş sesin ahenk ve cazibesine kapılmış, Sovyet yayılmacılığının ulaştığı tehlikeli boyutları, kendi idraki nispetinde kavramaya çalışıyordu."

*****

OSMAN BATUR

VE ASRIN İBRETLİ OLAYLARI

"- Hey Türk, sen bu taraftan!

Görevli memur önce Çince, anlamadığımı fark edince de İngilizce olarak seslenmişti.

Çinlinin ağzından dökülen “Türk” kelimesi bomba gibi yankılandı terminalin mermer döşemeli dar avlusunda. Yolcular ve alan çalışanları bana garip garip bakıyorlar. Sanki akıbetimi görüp de halime acıyorlarmış gibi bir halleri var. Herkes bana dönmüştü.

Ancak bu yoğun ilgi fazla uzun sürmedi. Polislerden birkaçının, işinize bakın der gibi tehdit dolu bakışları ile herkes tekrar eski vaziyetini aldı. Bir an için duraksamış olan hayat yeniden başlamıştı.

Tek başımayım… Öğlen vakti… Urumçi Havaalanı dış hatlar terminali…

Görevliler yaklaşarak beni ortalarına aldılar. Koluma uzanan gevşek eli yavaşça iterek hafif ve kontrollü bir direnç gösterdim. İşe yaramıştı.

Aslında meçhul rakiplerimi kısmen de olsa küçük bir teste tabi tutmuş oluyordum."

*****

NE DEDİLER;

Necdet SEVİNÇ

Elinizde ki eser, Türk destan ve efsanelerinde ki Bozkurt gibi, bunalım zamanlarında ortaya çıkan ve toplum huzura kavuştuktan sonra da hiçbir hak talep etmeden sahneden çekilen Bozkurtlardan biri olan sevgili Yusuf Ziya Arpacık’a aittir.

Milliyetçi Türkiye mücadelesinin, nice meşakkatlere katlanmak zorunda bıraktığı Yusuf Ziya Arpacık’ın cezaevi hatıraları, elbette iki-üç gün karantinada kaldıktan veya müşahede koğuşunda ağırlandıktan sonra daha cezaevi olgusunu bile kavrayamadan salıverilenlerin kitaplarına benzemeyecektir.

Bazen tek aspirin, bazen bir bardak suya bile hasret kalışın ne demek olduğunu, hapishaneye on avukatla gelip, iki gün içinde on avukatla tahliye olanlar bilmezler. Ama Yusuf Ziya Arpacık bilir.

Günlük istihkakı olan bir somun ekmeği, kaplumbağa iriliğinde ki saldırgan farelerle paylaşmanın ne demek olduğunu onlar bilmezler. Ama Yusuf Ziya Arpacık bilir.

Kelepçeli kollar ve prangaya vurulmuş ayaklarla aç, susuz, üstelik beş parasız, birbirlerinden bin kilometre uzaklıkta ki hapishanelerden hapishanelere sürgün edilmenin, hücre’nin, tecrit’in ne demek olduğunu da Arpacık bilir.

Size masal gibi gelecek ama içinden çıkan böcekleri, âdeta erimekte olan adî plastik tabağın bir kenarına itip, çorba olduğu söylenen plastik tabakta ki sıvıyı âdeta erimekte olan adî kaşıklarla içmiştir Yusuf... Binlerce ülküdaşı gibi güneşin ısısını, toprağın kokusunu, yaprağın yeşilini unutmuştur o...

Ömrünün nice güzel yıllarını demir parmaklıklar arasında geçiren bir mücadele adamı için bu kitap betonda açan çiçektir. Sevgili hapishane arkadaşımı kutluyor, devamını bekliyorum.

*****

Servet KABAKLI

25.05.2004 Tercüman Gazetesi

Başeğmediler*

VE elimde bir kitap... ‘BAŞEĞMEDİLER’... Ancak yaşayanın yazabileceği, okuyanlara yaşatabileceği, ‘ölüm ve zulüm çemberindeki’ karanlık yıllara ışık tutan bir hatırat... Yazarı tahmin edebileceğiniz gibi Yusuf Ziya Arpacık... ‘Yusuf Hoca’, Sağmalcılar, Kartal Maltepe, Selimiye, Harbiye, Samsun, Vezirköprü, Paşakapısı, Mamak, Yozgat, Bartın ve Gaziantep zindanlarında ve işkencehanelerinde, ‘Ser verip, baş eğmeyen’ yiğitlerin, şehitlerin, hazin ama onurlu hikayesini; tam manasıyla, ciğerinden çektiği kanı mürekkep niyetine kullanarak yazmış...

Her satırı gönlümden gözlerime yürüyen kanlı yaşları damıtan bu kitabı, bir gecede soluğumu tutarak okudum ve ‘mübarek mücadele’yi bir defa daha iliklerime kadar hissederek yaşadım.
Kitabın başında ‘Betonda açan çiçek’ başlıklı bir yazı var... Ülkücü Hareket’in Aksakalı, ‘Divan Kalemi’ ve Yusuf Ziya Arpacık’ın Paşakapısı Cezaevi arkadaşı Necdet Sevinç ağabeyimiz yazmış.

Sözün doğrusu, yaşayanın yazdığı bu kitap, okunarak anlaşılır, anlaşılır ve yaşanır... Kolay kolay anlatılamaz...

Bu kitapta ‘taş mederese’nin, işkenceye karşı dimdik duran onurun, vefanın, azmin, ‘Kuran’ı baş tacı etmiş Turan Ülkücüleri’nin’ o yiğit tavrını bulacaksınız...

Yusuf Ziya Arpacık’ın bu eserinin arka kapağında ‘Dert sofrasından bal yediler, baş verdiler, BAŞEĞMEDİLER’ yazıyor. Bu söz üstüne başka söze gerek var mı?.. Öyle ise okuyarak yaşamak gerek...
Reply


Possibly Related Threads...
Thread Author Replies Views Last Post
  Yusuf Kerim MiroslavStoch 0 416 02.04.11, 18:00:17
Last Post: MiroslavStoch
  Yusuf Akçura MiroslavStoch 0 427 02.04.11, 17:57:04
Last Post: MiroslavStoch
  İsa Yusuf Alptekin MiroslavStoch 0 291 02.04.11, 16:49:50
Last Post: MiroslavStoch
  Yusuf Edip MiroslavStoch 0 281 02.04.11, 15:42:23
Last Post: MiroslavStoch
  Ziya Uygur MiroslavStoch 0 454 01.04.11, 19:31:06
Last Post: MiroslavStoch



Users browsing this thread: 1 Guest(s)